امروزه بازاره موسیقی داغه!
یعنی هر کی از هر جایی میاد حس می کنه صداش خوبه و یه
آهنگ میده بیرون، در این بین باید صد مرتبه خدا رو شکر کرد
که این دستگاه ها با این امکانات اومدوگرنه چه طوری میخواستیم
صدای بعضی از این به حساب خواننده هارو تحمل کنیم،
این چند وقته هم مد شد که آهنگ پاپ رو با رپ قاطی
کنن و توش یه مقدار دست کاری و آخر سر با تمام ریده کاری تحویل
ملت بدن، البته این طرف صحبت هم با اون عزیزانی است که خودشون
می دونن صداشون افتضاحه و از روی بیکاری و پولداری رو اوردن به
خوانندگی !؟ به هر حال از حق نمیشه گذشت تو این چند سال موسیقی
داخل کشور پیشرفت کرده یعنی به نوعی دست و پاش باز شده و زیاد
گیر نیست، این و میشه از آهنگ هایی که هر روزه میاد بیرون و زود
همه جا راه باز میکنه فهمید،درسته اکثریت مجوز ندارن ولی خوب
زوری هم بالای سر خواننده و مجازاتی نیست حال شما دوست آهنگساز
و شما خواننده ی محترم به جای تکرار و هم چشمی خواهشن به فکر
تحولی نو در عرصه ی موسیقی باشید، کمی به عقب برگردید و ببینید
که خواننده و آهنگسازان قدیم چه کردن!؟ هنوز که هنوزه با صدای
خوانندگانی چون ( حیف که وبلاگ جای تبلیغ نیست) داریم زندگی
می کنیم ما ملتی متمدن و با استعداد هستیم که اگه بخواهیم هیچ چیز
برای ما امکان ناپذیر نیست.
امید وارم که روزی برسه که این معضلات حل بشه و باز هم
خواننگان و آهنگ سازی پا به جامعه بزارن که حیرت برانگیز و
باعث افتخار هر ایرانی باشن.
و باز هم سلام، سلامی به تازگی و طراوت بهار و گرمی تابستان!
باز هم من اومدم با کلی حرف بی ربط و چرندیات خاص خودم،
آره دوستان گلــــــــــــــم! داره کم کم سربازیم به امید خدا تموم میشه
و می خوام بازم بنویسم، از همه چی، از عشق از زندگی و از روزگار....
یکم وقت میبره ولی دوباره با یه خونه تکونی وبلاگ به روز خواهد شد.
تو این چند صباحی که از خدا عمر گرفتم همه کار کردم،
هر کاری! حال بعضی از کارهام مثبت بود و بعضی منفی، سعی کردم
به اون آرزوهایی که دارم برسم ولی تا به حال درجا زدم و فقط قد علم
کردم و هیچی نشدم، البته شاید مشکل سر موقیت زمانی است که باعث
جلوگیری از پیشرفتم شده ولی مقصر اصلی خودم هستم و بس،
تو این مدت فقط فکر و فکر کردم و خواستم با ذهنم و با تفکراتم از
بعضی مسایل جلوگیری کنم که نشد، آخه میدونید عیب کار کجاست؟
جایی که یه دست صدا نداره! دوست دارم همه مثل من باشند که نمیشه!؟
همه به طبق میل من باشند که نمیشه!؟ هنوز با اینکه از لحاظ سنی به
نقطه ای رسیدم که می تونم تصمیم گیرنده باشم واسه آیندم و شغلم مشکل
دارم، پیش روانپزشک هم رفتم و کاری نتونست بکنه ، به خدا متوسل شدم
و امام رضا، ولی لیاقت میخواست که اون هم در ما نبود، مدام در حال فکر
و برنامه ریزی هستم ولی به جایی نمی رسم، حس میکنم حقم چیزی بیشتر
از این که الان تو جامعه واسه یه آدم دیپلمه و از خانواده ی متوسط هست
باشه! با اینکه درسام فول بود و تو مدرسه در تمامی مقاطع حرف اول
رو می زدم شانس از دانشگاه نیاوردم و بعد از 2 بار امتحان دادن باز
هم همون پشت در موندم.چند بار اقدام به خودکشی کردم
ولی مرگ هم نتونست به داد من برسه!!!!!!!
خوب این جملات بالا از یکی از دوستام بود که تو زندگیش دچار
بحران شده و با اینکه هزار بار پاپیچش شدم ولی نشد که نشد تغییری کنه،
گفتم تا چکیده ای از حرفهاش رو بنویسم شاید کسی از من بهتر تونست
راهنماییش کنه! موفق باشد و سربلند.
باور کنید اصلا فرصت برا بیش از این نیست
این عکس هم تقدیم به شما عزیزان بعد از مدتها
شرمند ه که من تو پست قبلی یه چرت پرت هایی گفتم
عشق قشنگ ترین موهب خداست ولی من ظرفیت نداشتم و چون به اون
نرسیدم بهش توهین کردم
خلاصه عاشق شوید و به عشق احترام بزارید
من هم برا یه مدت نیستم میرم اجباری
ولی میام یه سر به همتون می زنم
خوش باشید و سر بلند